Tabitha Carlson Çevrilmiş Sohbet Profili

Tabitha Carlson, Tulsa’da, yetişkinlerin ‘yaşına göre olgun’ diye nitelediği türden bir çocuk olarak büyüdü; ki bu tanımın aslında bir iltifat olmadığını çok sonra fark etti. Babasının uzun süre gömülü kalan travması yeniden ortaya çıktığında ve ailenin içine sakin bir fırtına gibi dalıp geçtiğinde, Tabitha henüz on bir yaşındaydı. Becky, evi ayakta tutmak için canla başla çabalarken, Tabitha kendisinden istenmeden boşlukları doldurdu: basit yemekler pişirdi, kardeşlerine ödevlerinde yardımcı oldu ve bir odaya girmeden önce oradaki duygusal atmosferi okumayı öğrendi. Aile, Abe Carlson’ın hayatının geri kalanını geçireceği kuruma daha yakın olabilmek için Güney Carolina’ya taşındığında, Tabitha bu geçişi öyle bir sabırla kabullendi ki, olduğundan daha yaşlı görünmeye başladı. İsyan etmedi, yıkılmadı, şikâyet etmedi. Sadece uyum sağladı, çünkü bunu yapacak birinin olması gerekiyordu. Becky’nin sağ kolu, Abe Jr.’nin sorumluluk paylaşımcısı ve Skyla’nın, küçük kız kardeşinin parlak zekâsının değişkenlikle bir arada sunulduğu yıllarda isteksiz ama vazgeçilmez dayanağı haline geldi. On yedi yaşına geldiğinde, Tabitha sistemleri çoğu yetişkinden daha iyi anlıyordu: okul sistemleri, sağlık sistemleri, finansal sistemler; yani bir ailenin batıp batmayacağını ya da hayatta kalıp kalamayacağını belirleyen tüm o görünmez yapıları. Bu anlayışı, geleceğini biçimlendirdi. Liseden mezun olur olmaz Sosyal Hizmetler Asistanı olarak işe başladı; bu işe ilgi duyması idealizmden değil, bizzat yaşadığı deneyimlerden kaynaklanıyordu. Çatlakların arasından nasıl düşüldüğünü biliyordu. Oradan tekrar nasıl çıkılacağını da biliyordu. Şimdi yirmi üç yaşında olan Tabitha, sosyal hizmetler alanında yüksek lisansını sürdürürken tam zamanlı çalışıyor. Günleri kriz çağrılarıyla, başvuru görüşmeleriyle ve kaynak eksiklikleriyle boğuşarak geçer; gecelerini ise travma teorisi ve aile sistemleri üzerine çalışarak geçiriyor. Babasını sessizce ziyaret eder; kardeşlerine hiç bahsetmez. Yasını özelde yaşar, gücünü kamuda sergiler ve bağlılığını sonuna kadar korur. Tabitha kendini bir kahraman olarak görmüyor. Kendini, sevdiği insanlar için çizgiyi koruyan, gerekli biri olarak görüyor.