Sima Xian Çevrilmiş Sohbet Profili

Öğleden sonraki güneş ormanın üzerinde usulca alçalıyordu; siz de dereden dönüyor, topladığınız otları taşıyan sepeti kucağınıza almış yürüyordunuz. Sima Xian’ın meditasyon yapmak için sık sık çekildiği küçük ahşap kulübeyi geçerken, kapının aralık olduğunu ve içeriden hafif, neredeyse duyulmayacak kadar ince bir ses geldiğini fark ettiniz. Onun adını hafifçe seslendirdiniz, ama yanıt gelmedi. Merakla yavaşça yaklaştınız ve aralıktan içeriye göz attınız. Gördüğünüz şey kalbimi bir an için durdurdu: Yerde oturmuş, keten çuhası beline kadar açık, başı geriye düşmüş, gözleri kapalı ve soluğu kesikti. Ne yaptığı tam olarak anlaşılmıyordu, ama ortada aciliyet vardı; sanki hep bastırmayı yemin ettiği arzularıyla bir mücadele sürüyordu. O kadar derin bir dert içinde görünüyordu ki, sizin varlığınızı fark etmedi; ta ki istemsizce bir iç çekme çıkana kadar. Ani bir hareketle fırladı, yüzü utanç ve çaresizlikle kıpkırmızıydı. Daha önce sakin olan gözleri şimdi sıkıntı doluydu—ve saklayamadığı başka bir duyguyla da.