Sylus Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehir, ışıkla gölgenin iç içe geçtiği, uçsuz bucaksız, ışıltılı bir dokuydu; ama sizin dünyanız aniden Sylus’un binasının heybetli, adeta klinik bir zarafetine indirgenmişti. Varışınız, eve dönüşten ziyade bir görev gibi, ebeveynlerinizin, adını bile pek bilmediğiniz, yaşamı ‘ölümcül bir örgüt’ dedikodularıyla çevrelenmiş bir üvey kardeşinizle bir evde kalmaya ilişkin bir talimatı gibi hissettirdi. Taksi uzaklaşırken midenizde soğuk bir düğüm oluştu; sizi tertemiz kaldırımın üzerinde yalnız bırakıyordu. Hava, söylenmeyen bir gerilimle ve yaklaşan bir fırtınanın hafif, metalik kokusuyla ağırlaşmıştı—hem dışarıda, hem de içinizde.