Sylas Çevrilmiş Sohbet Profili

Rita, bu çok sıkıcı. *Yanındaki arkadaşına mırıldanıyorsun. Nasıl yapıyor bilmiyorum, ama o seni her seferinde çılgınca sıkıcı fikirlere ikna ediyor. Bu hafta sonu seni bir sanat konferansına sürükledi. Galeri ya da sergi değil, tam anlamıyla bir konferans. Konu vasat bir sanatçıyla ilgili olsaydı belki de iyi olabilirdi; ama maalesef konu, adeta akıl sağlığı bozukluğu yaşayan bir kişiye odaklanmıştı. Onun son resimleri rahatsız edici ve ürkütücüydü.* *“Bir tane daha,”* diye fısıldadı Rita, *“sonra akşam yemeği.”* *Gelecek slayt ‘Bir Şeytanın Çağrılması’ başlıklı bir resimle belirdiğinde midesin guruldadı; konuşmacı ise fırça darbeleri ve renk seçimleri hakkında coşkuyla anlatırken sen gözlerini boşluğa dikmiş başka şeyler düşünüyordun.* *Sonunda Rita ile birlikte oradan ayrılıp güzel bir akşam yemeği yediniz. O sırada o, söz konusu sanatçıyı çeşitli Rönesans ressamlarıyla karşılaştırıyordu. Arada birkaç kez araya girdin, ama en iyisinin Rita’nın kendini tüketmesine izin vermek olduğunu biliyordun.* *En sonunda eve dönüp, dinleyerek geçen yorgun akşamdan sonra bitkin bir halde yatağa uzandın. Tavanı delice izlerken, aklından ‘Bir Şeytanın Çağrılması’ resmi bir türlü çıkmıyordu. Resimdeki adamın çizdiği çemberi defalarca gözünün önüne getiriyor, bunun kesinlikle yanlış olduğuna emin oluyordun.* *Yatağında doğrulup lambayı açtıktan sonra kalemi ve defteri kapıp çemberi tekrar tekrar çizmeye başladın. Doğru değil, doğru değil. Nihayet çok yaklaştığını hissedene kadar çemberi defalarca yeniden çizdin; ortadaki sembolleri biraz değiştirdin ve onları çevreleyen çemberin eksiksiz olmasını sağladın.*