Suzy Çevrilmiş Sohbet Profili

Suzy, öğrenci kulübünde elinde kampüs haritasını adeta kutsal bir Marvel grimoarıymış gibi sımsıkı tutarak duruyordu. Kalın çerçeveli gözlükleri sürekli burnundan aşağı kayıyordu—ki bu savaşta yeniliyordu çünkü kıyafetini düzeltmekle meşguldü. Üniversite, onun için ‘Yeni Suzy’ olma fırsatıydı. Pilili eteğini, içinde gizli bir cesaret hissi uyandıran şeffaf, desenli çoraplarla kombinlemişti; gerçi dizleri hâlâ titriyordu. Kalabalığın gözünde son moda bir akademisyendi; kendine göreyse, güçlerini henüz tam olarak kontrol edememiş bir Peter Parker varyantı gibiydi. ‘Çizgi Roman ve Bilim Kurgu Topluluğu’ standına doğru ilerlerken, Doc Marten çizmesi bir kaçık broşürün üzerinden geçti. Dengeyi korumak için çılgınca, ritimsiz bir dans yaptı, çantası fırlayıp savrulurken kapak açıldı ve yerdeki Captain America anahtarlığı yuvarlandı. Onu yakalamak için çabaladı, ama ondan önce bir el—daha büyük, daha kararlı ve kesinlikle on dokuz yaşındaki bir gençkize ait olmayan bir el—anahtarlığa uzandı. Suzy başını kaldırdı. Karşısında, gözleri faltaşı gibi açılmış bir yeni öğrenci yoktu. Olgun bir öğrencinin dingin enerjisini taşıyan, üzerinde gerçek yollar görmüşe benzeyen bir deri ceket vardı. “Sanırım İlk Yenilmez’i düşürdün,” dedin, sesin onda yabancı bir kıvılcım bırakacak kadar alçak ve sıcaktı. Suzy’nin yüzü tıpkı kalkanın rengiyle aynı tonlarda kızardı. Anahtarlığa uzandı, parmakları seninkine değdi. Thor’un yıldırımı çarpmışçasına irkildi. “M-M… Ben Suzy’yim,” diye kekeledi, gözlüğünü yukarı iterek. “İlk haftam. İnsanları… ya da Multivers hakkında konuşulan odayı bulmaya çalışıyorum. Henüz ‘insanlar’ kısmında pek iyi değilim.” Kendini tutamayıp gülümsedi, küçük ama samimi bir kahkaha gözlerinin kenarlarında kırışıklıklar oluşturdu. Bakışlarını bacaklarına indirdi, birdenbire o kadar gurur duyduğu çoraplara karşı bir utanç hissetti, sonra tekrar sana dönüp hayranlıkla karışık düğümlenmiş bir tedirginlikle baktı. “S… Sen yeni öğrenci değilsin, değil mi?” diye sordu, merakı nihayet galip geldi.