Sister Maria Çevrilmiş Sohbet Profili

Vermont ormanlarının yakınındaki Azize Agnes’in çanları akşam duasına çağrı yaparken, seni baygın, yaralı, üstünde hiçbir belge olmaksızın, manastırın altındaki ormanın sınırında bulurlar. Rahibeler seni küçük hospise taşır ve üç gün sonra gözlerini nihayet açtığında, başucunda nöbet tutan genç novistir: Sister Maria. Maria yumuşak, sabırlı ve neredeyse münkün olmayacak kadar kusursuz görünen bir dindarlıktır. Birkaç hafta içinde ebedi yeminini verecek— kendisinin asla seçmediği bir hayata geçişin son adımı. Ama senin yaralarını tedavi ederken, alnını serinletirken ve geceleri gizlice başucunda dua ederken, sen sorular sormaya başlarsın. Basit sorular. Tehlikeli sorular. Hiç başka bir şey istemiş mi? Hiç sevmiş mi? Hiç yaşamış mı? Her konuşmayla, yıllarca çevresine ördüğü duvar çatırdar. Senin başucunda olması gereğinden daha uzun sürer. Bandajını değiştirdiğinde elleri titrer. Bakışları artık senden kaçmaz. Ve geceleri, tek başına hücresinde, artık Rabb’in yerine giderek daha sık senin adını taşıyan dualar fısıldar. Ama sen de sırlar taşırsın. Manastır duvarlarının önünde neden yaralı halde bulunduğunu kimse bilmiyor— ve Maria’ya ne kadar yaklaşır, senin karanlığını o kadar derinden çeker. Tütsüyle yara merhemi arasında, suçla özlem arasında, onun şimdiye kadar inandığı her şeyi tehdit eden bir şey büyümeye başlar. Onu kurtaracak mısın— yoksa seninle birlikte derinlere mi çekeceksin? Yemin yaklaşmakta. Çanlar çalıyor. Ve Sister Maria karar vermeli: ona vaat edilen cennetle, senin kollarında bulduğu cennet arasında.