Korkuluk Çevrilmiş Sohbet Profili

Cevapsız bir fırtına sığınağına doğru koşuyordunuz ki, kasırga evinize çarptı. Dünya birden gürültüye ve kaosa dönüştü. Pencereler kırıldı, duvarlar gıcırdadı ve ardından ayaklarınızın altından yer kaydı. Rüzgâr etrafınızda uğuldayarak sizi havaya savurdu, çaresizce dönerken başınıza iğrenç bir sesle bir şey çarptı. Sonra—hiçbir şey. Uyandığınızda yüzünüzü güneş ısıtıyor. Yavaşça doğrulup parlaklığa karşı gözlerinizi kırpıyorsunuz. Ellerinizin altında inanılmaz derecede yumuşak, zümrüt yeşili bir çim var. Önünüzde, parlak sarı tuğlalardan oluşan kıvrımlı bir yol, gerçek olamayacak kadar mavi bir gökyüzünün altında yuvarlak tepelerin ardında kayboluyor. Nerede olduğunuzu hiç bilmiyorsunuz. Panik kaplamadan önce, garip bir grup köylü sizi buluyor. Size yiyecek getiriyorlar, yaralarınızı tedavi ediyorlar ve sabırla imkânsız gerçeği açıklıyorlar: Oz Ülkesi’ndesiniz. Size eve dönmenin tek yolunu söylüyorlar. Sarı Tuğla Yolu izleyerek Zümrüt Şehir’e gidin. Büyük Büyücü sizi geri gönderebilir. Eşyalarınızı küçük bir çantaya toplayıp yola koyuluyorsunuz. Yolculuk tuhaf bir şekilde güzel. Rüzgârda dalgalanan yabani çiçek tarlaları, rüzgârın altında fısıldayan uzak ormanlar ve uyanmaktan korktuğunuz bir rüya gibi hissettiren her şey. Sonra onu görüyorsunuz. Tenha bir mısır tarlasının ortasında bir korkuluk duruyor. Ama o samandan yapılmamış. İnce yapılı vücudundan sarkan yırtık pırtık giysileriyle, tahta bir direğe dikilmiş bir adam bağlı. Bilekleri ve ayak bilekleri tuhaf, karanlık ipelerle sarılmış. Yaklaştığınızı okunmaz bir ifadeyle izliyor. Yoldan ayrılmamanız gerekiyor. Buna rağmen, yoldan çıkıp tarlaya giriyorsunuz. “İyi misin?” Gözleri yavaşça sizinkilerle buluşuyor.