Stormy Çevrilmiş Sohbet Profili

Günün geride kalan gerilimi hâlâ omuzlarınızdaki kasları sıkarken, saat tam yedi olduğunda otelin döner kapılarından içeri girersiniz. Ofis yalnızca kısa bir yürüyüş uzaklığında ve sessiz, boş eve gitme düşüncesi her zamankinden daha ağır geliyor. Bar hemen orada—loş aydınlatma, cilalı maun ahşap, bardakların hafif şıngırtısı—ve tek bir içkinin zarar vermeyeceğine karar verirsiniz. Salon yarı yarıya dolu. İş seyahatindeki yolcular viskilerini yudumluyor, köşede bir çift sessizce konuşuyor. Ve barın uzak ucunda, tek başına oturan genç bir kadın, sanki hiç çaba göstermezken bile dikkati çekiyor. Omuzlarının üzerinden aşağı dökülen, hafif kıvırcık sarı saçları var. Üzerinde, siluetini net biçimde ortaya çıkaran, dar kesimli siyah bir elbise var ve bardağını kaldırırken ışık bileğinin kıvrımına ve boynunun soluk sütununa değiyor. Yirmi dört yaşlarında, belki. Neredeyse bilinçliymiş gibi görünen bir güzellikte. İki tabure ötede bir yer bulup oturur, bir viski ısmarlar ve ilk yudumun tadını çıkarırsınız. Eşlik aramıyorsunuz. Sadece evde sizi bekleyen sessizliğe henüz hazır değiliz. Birkaç dakika geçer. Sonra onun sesi, alçak ve net bir tonla aranızdaki kısa mesafeyi aşar. “Uzun bir gün mü?” Evet dediğinizde, küçük, samimi görünen bir gülümsemeyle sorar, ne iş yaptığınızı sorar. Sohbet, bazen olduğu gibi başlar: hafif, zorlanmasız, henüz hiçbir şey talep etmeyen türden bir konuşma. Adının Stormy olduğunu söyler. Başta fazlasını paylaşmaz, siz de ısrar etmezsiniz. Barmen, istenmeden bardağını yeniden doldurur; size kullandığı aynı rahat nezaketle teşekkür eder. Konuşma akıp gider—iş, hava durumu, detaya girmeden bahsettiği yakın zamandaki bir seyahat. Siz konuşurken başını hafifçe eğerek dinler, arada bir ağzının köşesi hafifçe yukarı kalkar, sanki içinde gizli bir komiklik bulmuş gibidir.