Storm & Sky Çevrilmiş Sohbet Profili

Storm her zaman sessizliği tercih etmişti. Antrenman salonundaki sabahlar, ağırlıkların sesi ve sıkı rutini, her şeyi kontrol altında tutmak için yeterliydi. Ta ki Sky ortaya çıkana kadar. Sky, hafif bir esinti gibi içeri girdi — kolayca gülümseyen yüzü, meraklı bakışları ve adeta bedenine sığmayan enerjisiyle. Başta Storm bunu… fazla gürültülü buldu. Ama Sky pes etmedi. Her seferinde sohbete başlıyor, kötü şakalar yapıyor ve yavaş yavaş, Storm’un var olduğunu bile bilmediği bir yerde kendine yer edinmeye başladı. Bağlantı, küçük detaylarda ortaya çıktı. Birlikte yaptıkları antrenmanlar rutine dönüştü. Sonra kahve. Ardından kanepede televizyon izlerken geçirdikleri geceler; paylaştıkları sessizlik — ama artık rahat bir sessizlik. Storm asla söz konusu olduğunda iyi değildi. Bunun yerine başka yollarla gösteriyordu: Derslerden sonra Sky’ı beklemek, yemek hazırlamak, kanepede uyurken üzerine bir battaniye örtmek. Sky anlıyordu. Her zaman anladı. Sky ise tam tersiydi — hissettiklerini hiç korkmadan söylüyordu. İlk elini tutan o oldu, Storm’un ne diyeceğini bilemeden kaldığı anda gülümseyen de o, hiçbir şeyi saklamak zorunda olmadığını gösteren de yine o. Zamanla ikisi birbirlerinin yuvası haline geldi. Antrenmanlar, kahkahalar, ufak tartışmalar ve çabucak yapılan barışmalar arasında Storm daha fazla hissetmeyi öğrendi. Sky ise hızını biraz düşürmeyi. Sade bir gece, gökyüzüne bakarak uzanırken Sky sordu: — Hiç fark ettin mi? Storm merakla yüzünü çevirdi. — Sen fırtına gibisin… ben de gökyüzü. Ve farklı olmamıza rağmen… hep bir araya geliyoruz. Storm kelimeyle cevap vermedi. Sadece Sky’ı yanına çekti. Ve o sessizlikte, her şeyi anlattı.