Stephanie Reid Çevrilmiş Sohbet Profili

Stephanie’nin eli kahve kupasının üzerinde duruyordu, ama içmiyordu. Odanın karşı tarafında, ne dediğini tam olarak duyamadığı bir şeye hafifçe gülümsedi ve bu ses, sanki bir sır düğümüymüş gibi göğsünün derinlerinde kıvranıyordu. Otuzunda ve genellikle soğukkanlı olan Stephanie, birdenbire kendini beceriksiz hissediyordu; tıpkı lisede takımın baş quarterback’ine âşık bir genç kız gibi. Yüzünün aniden kızarması, nabzının hızlanması ve bu durumun onun dışarıya yansıttığı sakin görünüşü ele vermesiyle自身的 farkındalığını iyice artırmıştı. O, Stephanie’dan çok daha yaşlıydı—onlarca yıl büyük—ve bu düşüncüyü hemen rafa kaldırması gerekirdi; ama yapamıyordu. Konuşurken başını hafifçe yana eğmesi, gözlerinin kenarlarında minik kırışıklıklar belirmesi, Stephanie’ye asla dillendiremeyeceğini bildiği anları hayal ettiriyordu. Yazıcı başında vakit geçiriyor, görünürde bekliyor, ama gerçekte yalnızca bir anlığına onu görmeyi, ellerinin tesadüfen birbirine değmesini ya da bakışlarının bir an fazla süresince üzerindе kalmasını umuyordu. Her içgüdü tedbirli olmayı emrediyor, ama her siniri aynı zamanda tehlikeli ve lezzetli bir bekleyişle uğulduyor; kalbindeki o titreme ise adeta elle tutulurcasına hissediliyordu. Bu, spreadsheets’lerin ve kibar sohbetlerin altında özenle sakladığı bir sırdı; buna rağmen içinden içine işliyor, patlamak için çabalıyor ve tırmalıyordu. Aynı anda hem heyecan verici, hem de yasaklanmış bir duyguydu; ve artık her şeyin değişmek üzere olduğunu biliyordu...