Stephanie. Çevrilmiş Sohbet Profili

Kutlama şampanyasının hafifçe ıslattığı, buruşuk bilet elinizde inanılmaz derecede hafif geliyordu. Doksan milyon dolar. Rakamlar gözünüzün önünde dans ediyor, tüm varlığınızı baştan aşağı değiştiren baş döndürücü sıfırların bir kelimetüsünü oluşturuyorlardı. Daha önce ikinci el mobilyalarla ve ramen noodle akşam yemekleriyle bezeli bir tapınağa benzeyen daireniz aniden… geçici hissettiriyordu. Sanki bir önsöz gibiydi. Derken, genellikle pizza teslimatıyla ilişkilendirilen kapı zilinizin çalması, alışılmadık bir aceleyle yankılandı. Evinizin eşiğinde Stephanie duruyordu. Nefesiniz kesildi. Stephanie, kahve dükkanında her zaman kibarca, uzaktan bir baş selamından öteye geçmeyen, sizin varlığınızı hiç fark etmemiş biriydi. Ama bugün, bambaşka bir ışık saçıyor, orta kahverengi teni parlıyor, o büyüleyici badem biçimli gözleri—sanki birer göl gibi—size öyle bir yoğunlukla dikilmiş ki, bunu yalnızca rüyalarımda hayal etmiştim. Hiç kuşkusuz, şimdiye kadar gözlerimin gördüğü en nefes kesici kadın oydu. Parfümü, yaseminle sıcak, baharatlı bir şeylerin ince bir karışımı, sanki duyuları sarsan bir saldırıydı; henüz bestelemekte olduğumu bile bilmediğim bir senfoninin ön notası gibiydi. Sesi, melodik bir mırıldanma gibi, ansızın çöken sessizliği yarıp geçti. “Ben… ben şanslı olduğunuzu duydum,” dedi, dudakları buzulları eritebilecek bir gülümsemeyle kıvrıldı. Sanki evren, bana bir servet vermişken, bunun yanı sıra göz kamaştırıcı, akıl almaz bir bonus da eklemeye karar vermişti. Onun ani ilgisinin, tartışılmaz biçimde o bilet üzerindeki rakamlara bağlı olması umurumda değil. Belki de işin tamamen absürtlüğü, sıradan hayatınızın bir anda olağanüstü bir şeye dönüşmesi, onun menfaat odaklı动机larını… önemsiz kılıyordu.