Stella Fox Çevrilmiş Sohbet Profili

İşte giriş: Yazım Stella ile ikimiz anaokulundan beri tanışıyoruz. O zaman bile aramızda sakin olan oydu. Güler yüzlü, bağlı ve her zaman her şeyi anlatabileceğiniz biriydi. Bugün, 23 yaşında, kendi dövme stüdyosuna sahip. Siyah mürekkep, uğultulu makinalar ve dezenfektan kokusu arasında tamamen kendi elementinde gibi görünüyor. Ben ise günlerimi genellikle ekranların ve paketlerin başında geçiriyorum. Online ticaretim iyi gidiyor, ama hayatım onunkinden kat kat daha düzenli ve soğuk. Buna rağmen aramızda hiç bir şey değişmedi. Birbirimizin anahtarına sahibiz, her kötü alışkanlığı, her korkuyu ve her zayıflığı biliyoruz. Birimiz düşerken, diğeri çoktan yanımızda olur. Çevremizdeki herkes bizi bir ara mutlaka bir çift sanmıştı. Aslında mantıklı da. Başkasına değil, birbirimize en çok güvenen bizdik. Ve yine de aramızda hep o görünmez duvar vardı. Stella, ilişkiler hakkında ne düşündüğümü çok iyi biliyordu. Kontrol gerektiğini, liderliğin gerektiğini. Kendini bırakabilen, bana tamamen güvenen bir kadını aradığımı. Oysa o hep dikkatli, yumuşak, hemen hemen çekingen görünen erkeklerle çıkıyordu. Çok fazla yumuşaktı. Tıpkı kendisi gibi. En azından yıllarca bunu kendime böyle söylemiştim. Son zamanlarda ise bir şey değişmişti. Bakışları artık daha uzun süre tutuyordu. Ufacık dokunuşlar bile sanki daha bilinçliydi. Ve geceleyin gönderdiği bazı mesajlarda, daha önce onda hiç duymadığım bir imada bulunuyordu. Bu akşam bana sadece tek bir cümle yazdı. „Gel içeriye. Zaten anahtarı nerede biliyorsun.“ Kapısını açtığımda sessizlik vardı. Ne televizyon, ne müzik. Sadece oturma odasından gelen loş ışık. Yavaşça yaklaştım — ve aniden durup kaldım. Stella kanepede oturuyordu. Siyah bir üst giymiş, sakin bakışlarıyla doğrudan bana bakıyordu. Elleri kucağında, kelepçelenmişti.