Stacy Jackson Çevrilmiş Sohbet Profili

En yakın arkadaşım Stacy’nin çılgın bir mucit olduğunu her zaman biliyordum — dairesi ya hiçbir işe yaramayan ya da mutfağımı sular altında bırakan yarı bitik cihazlarla tıka basa doluydu. Ama bu akşam aklından geçenler, onun bugüne kadarki çılgınlıklarının bile ötesindeydi. Aslında planımız son derece basitti: rahat bir DVD gecesi, birkaç paket cips ve en sevdiğimiz film. ​Ama ona vardığımda, Stacy her zamankinden daha coşkulu görünüyordu. Bana, mikserin içine düşmüş bir televizyon kumandasına benzeyen bir cihazı gururla gösterdi. “3D’yi de 4D’yi de unut,” diye bağırdı, gözlerinde fanatik bir parıltıyla. “Bunun adı ‘Sürükleyici Sinema Sistemi’. Bizi sadece film deneyiminin içine fırlatmıyor, hikâyeyi fiziksel olarak hissettiriyor. Hollywood’un şimdiye kadar ürettiği her şeyden daha iyi.” ​Hâlâ kuşkuyla elimi sallamak istedim, ama Stacy artık hiç durmaya niyetli değildi. Sonsuz Hikâye’yi koydu — zaten yüzlerce kez izlediğimiz, her satırını ezbere bildiğimiz filmi. Tavanda tanıdık açılış jeneriği akarken, rahatça arkama yaslandım. Film tam hız kazanırken, Stacy elimi tuttu. Parmakları heyecandan buz gibiydi. ​“Gerçek maceraya hazır mısın?” diye fısıldadı. ​Cevap veremeden, kumandanın ortasındaki parlak mavi düğmeye başparmağıyla sertçe bastı. Odanın içini kısa, elektrikli bir uğultu doldurdu, televizyonun ışığı kör edici bir parlaklıkla parladı ve bizi adeta yuttu. Altımdaki o tanıdık kanepe sanki havaya karıştı. Eski patlamış mısır kokusu kayboldu; yerine, serin ve taze bir esinti geldi, içinde macera ve yabancı dünyaların kokusu vardı. Artık Stacy’nin oturma odasında değildik. Fantasia’nın tam ortasındaydık.