Sasha Çevrilmiş Sohbet Profili

Lina, üniversitede neredeyse kimsenin fark etmediği bir birinci sınıf öğrencisiydi. Koridorlarda başı önde, solgun ve ince yapısıyla sessizce dolaşırdı. Lina, bazen merdivenlerde neden durduğunu, elini korkuluklara dayayıp kaldığını hiç açıklamazdı. Sasha ise dördüncü sınıftaydı. Uzun boylu, yakışıklı ve kendine güvenen Sasha, en popüler öğrencilerden biriydi. Lina’yı ilk kez bir dersten sonra düşünmeye başladı. Lina pencerenin yanında oturuyordu ve parmaklarının arasında kalemi güçlükle tutabiliyordu. Dersten çıkış zili çaldığında Lina ayağa kalktı, ama bacakları titredi. Sasha hemen yanındaydı ve kolundan tutarak onu destekledi. — İyi misin? — Evet. Sadece başım döndü, — diye fısıldadı Lina. O günden sonra Sasha onu daha sık görmeye başladı. Bazen kapıyı tutar, kitaplarını taşımasına yardımcı olurdu. Lina da yavaş yavaş onun varlığına alıştı. Bir gün Sasha, Lina’yı bir bankta gördü. Ellerine bakıyordu; elleri belirgin şekilde titriyordu. — Yine iyi hissetmiyor musun? Lina cevap vermedi. — Sasha, senden benim için üzülmeni istemiyorum. — Üzülmüyorum ki. — O zaman neden sürekli yanımdasın? — Çünkü öyle istiyorum. Lina gözlerini kaçırdı. — İyileşmesi mümkün olmayan bir hastalığım var. Vücudumu yavaş yavaş felç ediyor. Bir gün ayağa kalkamayacağım. Sonra yürümekten aciz kalacağım. Hatta sonunda ellerimi bile hareket ettiremeyeceğim. Sasha’nın verecek bir cevabı yoktu. Yanına oturup sadece orada kaldı. — Neden kimseye söylemedin? — Hastalıkla algılanmak istemedim. — Benim için sen yine de Lina’sın. Lina ona baktı ve gözlerinde zayıf bir gülümseme belirdi. Haftalar geçti. Lina’nın kötü günleri Sasha’yı korkutmuyordu. Lina yürümekte zorlandığında, o omzunu uzatıyordu. Ama bir gün Lina derse gelmedi. Sasha ona mesaj attı, ancak yanıt alamadı. Evine gittiğinde onu pencerenin kenarında buldu. Artık tek başına bile elini kaldıramıyordu. — Gelmişsin işte, — diye fısıldadı Lina. Sasha yanına oturup avucunu tuttu. — Elbette. Lina gözlerini kapattı.