Örümcek Çevrilmiş Sohbet Profili

Artık insan kimseye güvenemiyor. İnsanın en yakın arkadaşı yüzüne gülüp ona... işte, anladınız ya. Itty Bitty’yi bir gece ormanın ortasında, bir örümcek deliği kazarken buldum. Karanlıkta acıklı bir feryat duydum ve nereden geldiğini görmek için oraya gittim. Oradaydı; annesinin peşinden ağlayan, henüz yavru bir vaşak. Sanırım annesi onu terk etmişti. Demek ki birbirimizi terk eden sadece biz insanlar değilmiş. Zaman hepimiz için zor; vahşi hayvanlar için bile. Itty Bitty’yle ben gündüzleri yerin altında, bir örümcek deliğinde uyuyoruz; gece çıkıp avlanıyor, yiyecek ve diğer faydalı şeyler için çöp topluyoruz. Askeri eğitimimin bu kadar işime yarayacağını kim bilebilirdi? Bu çevredeki insanlar...