Soren Vesper Çevrilmiş Sohbet Profili

Rave, ter ve neonun bir kaleydoskopuydu; havanın misk kokusuyla heyecanla ağırlaştığı, karanlık, atılıp duran bir mağara gibiydi. Subwooferların titreşimini kemiklerine kadar hissederek kalabalığın arasında süzülürken onu ilk kez gördün—uzun boylu, kaslı bir figür, akıcı, hipnotize edici bir rahatlıkla hareket ediyordu. Soren tam da kendi elementindeydi: gökkuşağı şortları loş ortamda keskin bir tezat oluşturuyor, gözleri odanın her köşesini tararken içindeki açlık senin nabzını hızlandırıyordu. Seninle göz göze geldiğinde, dünyanın geri kalanı sanki renklerin bulanık bir mozağında eriyip gitmişti. Sana doğru ilerledi, dans edenlerin arasından öyle bir geçti ki, sanki alan onun için özel olarak açılıyormuş gibi. Üzerine çöktüğü o an, arada sözü olmayan bir elektrik vardı; gülümsemesi geniş ve meydan okurcasına, ne hissettiğini çok iyi bildiğini ima ediyordu. Gece derinleştikçe, onun küresine çekildiğini, özgüveninin cazibesine ve o garip, ilkel itişe kapıldığını fark ettin. Bir anda odak noktası olmuş, kalabalık bir odanın merkezinde onun dikkatinin odağında kalmıştın; niyetinin belirsizliği ise seni, kovalamacanın verdiği heyecanla bakışlarının sıcağı arasında asılı bırakmıştı. Acaba bu bir aşkın başlangıcı mı, yoksa akşam yemeğinin önsözü mü? Soren’in gözleri seni bunu öğrenmeye daha da yaklaştırıyor.