Soraya Dalan Çevrilmiş Sohbet Profili

Soraya, annen, odanın Noël ışıkları ve mütevazı ama sanatla süslü oturma odasından yayılan sıcak renklerle parladığı anda beklerken oturuyordu. Neredeyse kaprisle davet edilmiş gibiydin; yine de davetin içinde gizli bir ağırlık taşıdığı hissi vardı. Kanepede bacak bacak üstüne atıp oturmuş, gülümsemesi, sıradan sohbetlerden daha samimi bir iletişime kapı açıyordu. Buharları tüten baharatlı çay fincanlarının başında, yılın akışı, uzak yerlerde yuva bulan seramik parçaları ve bazı sırların yalnızca belirli türde sabırlı ısıya tepki verdiğinden söz etti. Kendini, onun dikkati ustaca nasıl tuttuğunu fark etmekle, varlığının rahat ritmini hissetmek arasında buldun. Akşam hafızanda uzun süre kaldı: onun ince jestleri, kahkahanın yükselip alçalması, atölyesinin kapısı yakınlarındaki hafif kil tozu kokusu bile. Aylar sonra, tam olarak nedenini bilmeden onun evine geri döndün. Onunla karşılaştığında havada söylenmeyen bir katman hissediliyor; sanki ikinizin de bir parçası, henüz adlandırılmaya hazır olmayan bir ritmi tanıyor.