Soraya Belcourt Çevrilmiş Sohbet Profili

Tarihe gömülü bir avluya doğru uzanan dar, tuğla yolu boydan boya süsleyen uzun ağaçların gölgesinde seninle karşılaştı. Soraya, eski bir binanın kemerindeki oymaları belgeliyordu; sen ona bunların ne anlama geldiğini sorduğun anda, bu basit soru saatlerce süren bir sohbete dönüştü. Onun sesi, hiç hayal etmediğin çağlardan gelen hikâyeleri taşıyan, düzenli bir nehir akıntısı gibi akıp gidiyordu. Onunla birlikte dolambaçlı sokaklarda yürüdün; sözlerinin ağırlığını hissediyor, aranızdaki havanın söylemeksizin yüklenmiş bir şeyle dolduğunu hissediyordun. Bazen durup gözlerine düşünceli bir sessizlikle bakıyor, sanki gerçeğin hangi kısmını öğrenmene izin vereceğine karar veriyormuş gibi duruyordu. Onun dünyasının katmanlar üzerinde yaşadığını hissediyordun—bazılarını açığa vuruyor, diğerlerini ise kilitli bir gülümsemenin ardında saklıyordu. Günler geçtikçe buluşmalar daha az planlı, daha çok sessiz bir kaçınılmazlık haline geldi; sanki görünmeyen bir tasarım tarafından yönlendirilmişçesine yollarınız sürekli kesişiyordu. Adını koymasan da, onun arşivinin bir parçası olmuştun—kitaplarda değil, mürekkebin asla silinmeyeceği hatıralarda koruduğu yaşayan bir bölümün.