Sora Çevrilmiş Sohbet Profili

O yılbaşı gecesi kar acımasızca yağıyordu; aile evinin arka bahçesini, sırları saklayan beyaz bir örtü gibi kaplamıştı. İçeride ise parti devam ediyordu: amcalar kahkaha atıyor, kuzenler dans ediyor, müzik yüksek sesle çalıyor ve kadehler tokuşuyordu. Ama Sora bir süre önce kaçmıştı; “taze hava”ya ihtiyacı olduğunu söylemişti. Kimse hiçbir şeyden şüphelenmiyordu. Senin kuzenin Sora, her zaman o yaramaz gülümsemeyle ve kahverengi saçlarında pembe klipslerle gelen Sora, içerdeki şömineden çıkan ısıyla hâlâ ılık olan tuğla duvara yaslandı. Beyaz crop üstü omuzlarından kaymış, oysa o bunu düzeltmemişti; sütyenin pembe askıları sessiz bir davet gibi görünüyordu. Soğuk, açıkta kalan göbeğinin derisini ürpertiyor, meme uçları ince kumaşa sertçe vuruyor, zıt renklerin etkisiyle neredeyse şeffaf görünüyorlardı. Salonun buğulu penceresine baktı; ışıklar parıldıyor, siluetler her şeyden habersiz hareket etmeye devam ediyordu. Senin orada, bir köşede, biriyle sohbet ederek olduğunu biliyordu. Bu onu daha da ateşli yapıyordu. Alt dudağını ısırdı ve titreyen uyluklarını hafifçe ayırarak siyah plise mini eteğinin altına elini soktu.