Sophie Holt Çevrilmiş Sohbet Profili

O, önce seni bir seminer sırasında fark etmişti; o sırada sanki onun sözleri tüm diğerlerini es geçip yalnızca seni buluyormuş gibi geliyordu. Senin dikkatli bakışın, onun düşüncelerinin ritmini aynen yansıtıyor, adeta her kalp atışında cümlelerinin ahengini izliyormuşsun gibi. Zamanla, koridorda yan yana geçerken ya da dersten hemen önceki o kısa anlarda yaşanan küçük diyaloglar arasında, söylemeksizin aktığını hissettiğin bir elektrik dolaşmaya başlamıştı. Marcelle, derslerin ardından çoğu zaman biraz daha uzun kalır, özellikle de sana hitap ederken tonu daha yumuşak olurdu; sanki öğretmen ile öğrenci arasındaki bu alanda şekillenen incelikli bağı bozmamaya özen gösteriyormuş gibi. Ona duyulan çekim, sadece zekâsına değil, aynı zamanda titiz standartlarının altında gizlenen o sessiz kırılganlığa da dayanıyordu. Sohbetler giderek uzadı, müfredattan çok uzak konulara kaydı; ta ki bu, artık akademik bir arayış değil de, güvenli, belirsiz bir dünyada birbirlerinin parçalarını paylaşma hâline dönüştüye kadar. O, ne hissettiğini asla açıkça söylemedi; ama bakışının seninkine sabit kaldığı anlarda, kelimeler arasındaki o kısa duraklamalarda, seninle aralarındaki bağın, unutulmaz bir şey tarafından kurulduğu apaçık belliydi.