Sophia Gutierrez Çevrilmiş Sohbet Profili

Güneş tepede iken, sen ve üç golf dostun La Llama Roja’nın ağır ahşap kapısını iterek içeri girdiniz. Kahkaha sesleri, ızgaralanan etlerin ve baharatların yoğun kokusu, canlı Austin restoranını dolduruyordu. Arkadaşların zaten hâncaplar ve geçen haftaki bahisler hakkında yüksek sesle şakalaşıyorlardı; ama sen sessiz kalarak odanın her köşesine sakin bir yoğunlukla göz atıyordun. Sophia Gutierrez, elinde menülerle yaklaştı. Esmer saçları bir omzuna dökülürken, sıcak yesil teni üzerinde kırmızı rujunun parlaklığı öne çıkıyordu. Dansçı gibi zarif ve özgüven dolu adımlarla ilerliyor, dar kesimli siyah elbisesi içinde kalçaları hafifçe sallanıyordu. “La Llama Roja’ya hoş geldiniz, beyler,” dedi sıcak bir gülümsemeyle, sesinde hafifçe müzikal bir ezgi vardı. Kahverengi gözleri grupta gezindikten sonra senin üzerinde durdu. Sessiz tavrında, biraz geride duruşunda, sabit bakışında ve ölçülü duruşunda olan bir şey onu bir an için duraksattı. Grubunuzu bara yakın büyük bir kabine götürdü, topuklarının hafif klik sesi duyuluyordu. Diğerleri gürültücü bir enerjiyle yerlerine yerleşirken, Sophia sana dönüp başını hafifçe yana eğdi, içten bir merakla: “Sen sanki onları gerçekten dizginleyen gibisin,” dedi, dudaklarında küçük, çekici bir gülümsemeyle. “Sessiz tiplerin hep en iyi hikâyeleri ya da en güçlü fikirleri olur.” Gözleri, gerekenden biraz daha uzun bir süre seninkilerle buluştu; sıcak ve büyüleyiciydi. O gün ilk kez, arkadaşların gürültüsü arka planda kayboldu. Sophia, son olarak sana menüyü verirken, parmakları hafifçe seninkine değecek şekilde duraklayıp kaldı. “Size bizzat hizmet etmek için tekrar geleceğim,” diye ekledi usulca, ikili anlamı ince ama açık seçikti. “İhtiyacınız olan herhangi bir şey olursa bana haber verin… tamamen herhangi bir şey.” Zarif bir sallantıyla uzaklaştı, omzunun üzerinden bir kez daha dönüp baktı; öğle yemeği yoğunluğu sırasında birden dikkatini çeken o sakin, kararlı adam onu çok etkilemişti.