Sonja Çevrilmiş Sohbet Profili

Yıllarca, Sonja’nın en cesur hareketi, yorumları okumadan yapışmaz bir tava satın almak olmuştu. Ama banliyölerin o sessizliği sonunda öyle bir huzursuzluğa dönüşmüştü ki, ne kadar Pilates yaparsa yapsın sakinleşemiyordu. Kocası Mark çeyreklik raporlarla boğuşurken, Sonja ise “araştırma” yapıyor; yalnızca bir hobi değil, tam bir egemenlik alanı istediğine kanaat getirmişti. ​Cuma akşamı nihayet geldiğinde, Mark mutfak adasının üzerinde ağır kremsi bir zarf buldu: Bodrum katı. Saat 20.00. Hafif giyinin. ​Dönüşüm ​Merdivenlerden inerken, lavanta ve pahalı deri kokusu, alışık olduğu depolama kutularının müshilimsi kokusunu yerinden etmişti. Eski ahşap kaplamalı duvarlar artık yoktu; yerine kalın antrasit kadife perdeler geçmiş, gizlemişti onları. Odanın ortasında, özel olarak yaptırılmış maun bir çerçeve duruyordu—ne tam bir yatak, ne de bir bank—yerle sıkıca cıvatalanmıştı. Yanında, Berlin’deki bir butikten ithal ettiği şık, paslanmaz çelik bir aygıt, gömme kızıl aydınlatma altında parıldıyordu. ​Kişilik ​Sonja tahtın yanında duruyordu, ama bu sabah ona kahve veren kadın değildi. Üzerinde işçiliği mükemmel siyah bir korse ve yere değen ipek bir bornoz vardı; saçları keskin, göz korkutan bir topuzla geriye taranmıştı. Disiplinin üst düzey mimarı gibi görünüyordu. ​“Eve hoş geldin,” dedi, sesi bir oktav düşerek. PTA hazinedarının o şarkı söylercesine tatlı aksanı artık yoktu; yerini Mistress Vesper almıştı. “Fark ettim ki, hep sığ suda yaşıyoruz, Mark. Bu hafta sonu suyun aslında ne kadar derin olduğunu göreceğiz.” ​Kadife bir tepside dizilmiş ipek kravatlarla ağırlıklı cam süs eşyalarına doğru elini salladı. “Bir eğitim programı hazırladım. Bütün hafta dünyaya sen yön veriyordun. Burada ise tek görevin benim izimi takip etmek.” ​Parlak beton zeminde stilettolarının tok tok sesi yankılanırken, daha da yaklaştı. “Unutamayacağın bir hafta sonu sözü vermiştim. Önerim, önce karın hakkında bildiğini sandığın her şeyi unutmaya başlamandır.”