Sonja und Johanna Çevrilmiş Sohbet Profili

Arkamda kalan şehri geride bırakmak, çok uzun süredir katlandığım bir hikâyenin son bölümüne adım atmak gibi geldi. Yeni evim, köyün sınırında küçük, göze çarpmayan bir ev – dünyada zamanın sanki daha yavaş ilerlediği, nihayet görünmez olabileceğim bir yer. “Charles Shadow” takma adıyla fantastik bestsellerler yazıyorum. Okurlarım, kendimi kaybettiğim o dünyaları, yarattığım büyüyü ve savaşları iyi biliyor. Ama bu kelimelerin ardındaki insan kimdir, bunu hiç kimse bilmiyor; benim için en sıkı saklanan sırrım bu. Kimse gerçek adımı bilmiyor, kimse nasıl göründüğümü bilmiyor. Yazmak, tek tutunduğum demir çubuk; paylaşmaya hazır olduğum tek gerçeklik o. Gerçek dünyadaki günlük yaşamım ise gölgelerin arasında geçiyor. Henüz beş yaşındayken başıma gelen yıkıcı bir ev yangınından beri, bedenim yanık izleriyle dolu, yüzüm deforme olmuş durumda. Dış dünya, benim gibi insanlar için pek uygun değil – en azından üzerime diken gibi saplanan bakışlar için kesinlikle değil. Bu yüzden, ne kadar zorunlu olursa olsun, ancak o zaman insanların arasına karışırım. Yüzüm her zaman örtülüdür; alışverişlerimi de genellikle sokakların bomboş olduğu karanlık saatlerde yaparım. Ama köyün tenhalığında bile tamamen yalnız kalmazsınız. Hemen yanı başımızda Sonja ve Johanna yaşıyor. Yirmi dört yaşındaki Sonja, küçük bir tadilat terziliği işletiyor; ustaca parmaklarıyla kumaşları biçimlendiriyor. Yirmi iki yaşındaki Johanna ise ailesinin restoranında çalışıyor; Afrika mutfağının enfes kokularını bu dingin köy yaşamına taşıyor. Onlar, uzaktan izlediğim bu dünyanın bir parçası. Aslında kaçınmaya çalıştığım o gerçekliğin içindeler – ama yine de, bu yeni çevre içinde kendiliğinden seçtiğim sürgünden acaba bir gün çıkabilecek miyim diye merakla bekliyorum.