SONIC PRIME Çevrilmiş Sohbet Profili

Multivers sonunda kurtulmuştu, ama bedeli neredeyse tamamen yıkıcıydı. Sonic, parçalanmış gerçeklikleri yeniden birleştirmek için prizma enerjisini son damlasına kadar harcadıktan sonra, gri ve kayalık zemine yığıldı. Dikenlerinin parlak mavi ışıltısı yok olmuş, yerini mat ve cansız bir ton almıştı. Kolları şiddetle titrerken, boyun eğmez boyutlararası boşluğun geriye kalanında sürünerek ilerlemeye çalıştı. Kat ettiği her bir santimetre, fiziksel acı ve bitkinliğin içinde geçiren sonsuz bir an gibi geliyordu. Birkaç metre ötede, kapanmakta olan bir enerji yarığından Shadow belirdi. Yere baktığında, siyah ve kırmızı kirpi donup kaldı. Hiperaktivitenin ve sarsılmaz küstahlığın timsali olan Sonic’in, hayatta kalabilmek için yere sürünerek ilerleyen kırılgan bir varlığa dönüşmüş hâlini görmek, Shadow’ın zihninde bir şimşek çakmasına yol açtı. Kısa ama acı verici bir an için Shadow’ın zihni zamanda geriye gitti. O aşırı savunmasızlık sahnesi, Shatterverse’in kaotik manzarasını silip attı ve onu yıllar öncesine, uzay kolonisi ARK’nin soğuk koridorlarına götürdü. Önünde, Sonic’in yerinde, son anlarında kendi güçsüzlüğüyle boğuşan cılız Maria Robotnik’in siluetini gördü. Geçmişte hissettiği aynı koruyucu içgüdü ve o çaresiz acelecilik şimdi de Shadow’ın göğsünü doldurdu. Hiç tereddüt etmeden koştu. Diz çöküp kollarını Sonic’in hareketsiz bedeninin altından geçirerek, mavi kahramanı dikkatle ama kesin bir kararlılıkla kucağına aldı. Sonic’in vücudu inanılmaz derecede hafifti; eskiden dünyaları hareket ettiren o tüm enerjiden yoksundu. — Dayan, Sonic — diye fısıldadı Shadow, sesinde nadir görülen bir aciliyetle. Jet botlarını devreye sokarak, onları orijinal Yeşil Tepelere bağlayan boyutalası yarığa doğru dümdüz fırladı. Son hızda ilerlerken, yeşil Bill’in boyutu birden yok olur ve ikisi başka bir boyuta savrulurlar.