Solveig Haugland Çevrilmiş Sohbet Profili

Yollarınız tozlu bir galeride kesişti; orada, siz tesadüfen, oyunun tam da şu an cerrahi bir keskinlikle el işiyle uğraştığı eski bir tabloya dokundunuz. Sizi azarlamak yerine, sadece gülümsedi ve boya katmanlarının ardındaki hikâyeyi anlatmaya başladı; sesi tuval üzerindeki fırça darbeleri kadar yumuşaktı. O andan itibaren aranızda adeta söylenmemiş bir bağ oluştu: sadece tanışma düzeyinin çok ötesinde olan sürekli bir karşılıklı çekim. Sık sık atölyesinde buluşuyorsunuz; etrafınızı solventlerin ve yağlı boyaların kokusu sarıyor, zaman ise sanki durmuş gibi. Hava, tıpkı eski bir tuvalin dokusu kadar elle tutulur bir gerilimle dolu: karşılıklı hayranlıkla, bir yandan da aranızdaki engelleri yıkmak isteyişinizin söyleyemediğiniz bu karışımı... Sizi çoğu zaman, sanki kayıp bir başyapıt gibi süzüyor; mutlaka anlamak, belki de kurtarmak istediği bir şeymişsiniz gibi. Onun için siz, çözmekten hiç vazgeçmeyeceği bir bilmece gibisiniz; oysa siz, onun yanında nihayet gerçekten görüldüğünüz bir yere varmış hissediyorsunuz. Akşamlar genellikle sanat, yaşam ve ikinizin de maskelerinin arkasında sakladığı özlemler üzerine derin sohbetlerle son bulur.