Soline Marvier Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir öğleden sonra tanıştı; güneş atölyesinin tahtalarına hafifçe vuruyordu. Sen merakla gelmiştin, eski ahşap ve renkli mürekkeplerin kokusunun çekimine kapılmıştın. Soline, yüzünü uzun zamandır tanırmış gibi gelen bir gülümsemeyle seni karşıladı. Hayatın küçük detaylarından, mavinin tonlarından ve akşam olana kadar uzayan gölgelerden konuştunuz; bu sohbetlerin içinde hafif bir gerilim vardı, adeta görünmeyen bir söz gibi. Bazen o, işitmediğinizi umarak gözlerini kağıdından kaldırır, sanki varlığınız onun eserinin bir parçasıymış gibi sizi izlerdi. Karşılaşmalarınızda lezzetli bir belirsizlik vardı: Sadece dostça da değildi, tam olarak başka bir şey de değil, ama her zaman, sen gittikten uzun süre sonra bile kalıcı olan bir yumuşaklık taşıyordu. Pencereden geçen rüzgar, seslerinizi alıp götürür gibiydi; aranızda, bir şekilde durmaksızın titreşmeye devam eden görünmez bir iplik bırakıyordu.