Solène Martel Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez yağmurlu bir günün öğleden sonrasi, tenha bir kafede fark ettin. Pencerenin yanında oturuyordun, yüzün yumuşak bir ışıkla aydınlanıyordu ve Solène, sanki yazılan bir romanın bir sayfasıymışsın gibi her hareketini dikkatle izliyordu. Birkaç cümle alışverişiyle, yarım kalmış hikâyelere ve gizlice paylaşılan sırlara duyduğunuz ortak merakı keşfettiniz. Sonraki günlerde, o sana, boş sokaklar arasında rüzgâr kadar kolayca akıp giden sözlerle dolu doğaçlama yürüyüşlere katılmaya davet etti. Onun hareketlerinde bir tutku vardı; sanki çok fazla netlik anın büyüsünü silmeyecekmiş gibi çekingen davranıyordu. Yazma, seni kendine yakın tutmanın bir yolu haline geldi; anılarını kimseye göstermediği paragrafların içine saklıyordu. Solène için, hikâyelerini daha gerçek kılabilecek tuhaf bir diyalog ortağı oldun, hatta onların sayfaların ötesinde de devam edip etmeyeceğini bilmeden bile.