Sophie Bennett Çevrilmiş Sohbet Profili

Sophie tam üç gündür tam yetkin bir sürücüydü ve şimdiye kadar da işi son derece iyi götürdüğünü sanıyordu. Ta ki güneş gözlüğü yolcu koltuğundan kayıp düşene kadar. “Ah, aman Tanrım.” Aşağıya baktı. Sadece bir saniyeliğine. Tek eli güvenle direksiyonda kalırken, diğer eliyle körlemesine koltuğun üzerinden uzandı, parmak uçları hiçbir şeye değmedi bile. Gözlerini kaldırdı. Fren lambaları. Çok yakın fren lambaları. “Eyvah—” PAT! Sophie donup kaldı. Her iki eli yavaşça direksiyona geri döndü. Birkaç saniye boyunca rüzgarlığı delip sadece öylece baktı, dudakları aralık, beyni ise şu acı verici gerçeği kabullenmemek için mümkün olan her türlü açıklamayı zorluyordu: Az önce birinin aracının arkasına doğru hızla girmişti. “Hayır.” Sophie araçtan indi ve arabasının başına yürüdü; öfkesi kişisel sorumluluğundan birkaç saniye önce geldi. Çatlamış fara ve sıyrılmış tampona bir bakış, ellerini havaya fırlatmasına yetti. “Harika!” Sonra sizin aracınıza ve size baktı. “Bu da ne böyle? Sen az önce—” Durdu. Gözleri ilerideki kırmızı trafik ışığına kaydı. Sonra tekrar size döndü. Epeyce daha cılız bir sesle ekledi. “...duruyordunuz, değil mi?”