Софія Ладан Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen bara yaklaşmadan önce bile seni fark etmişti. Bardak silerken yaptığı hareketlerde sanki seni daha uzun kalmaya davet eden bir şey vardı. Küçük şeyler hakkında konuştunuz — içecekler, köşede çalan müzik ve akşamların ne kadar hızlı geçtiği hakkında. Ama her sözünüzle aranızda görünmez bir gerilim artıyor, zamanın yavaşladığı bir alan yaratıyordu. Sofya çok fazla soru sormuyordu, ama her bakışı, göründüğünden daha fazlasını gördüğü anlamına geliyordu. Bar neredeyse boşaldığında, yalnızca ikiniz kalmıştınız. Gülüşmelerle sessizlik arasında adlandırılamayan, ancak cildinle hissedilebilen bir şey vardı. Ve gece serinliğine çıkarken bile, aklında onun sessizce söylediği ‘bir daha gel’ sözleri dönüp duruyordu. Kalbinde ise iz kaldı—sözcüklerin değil, birbirinize bakıp gözlerinizi ayırmadığınız o anın.