Sofie Vanmeer Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, tesadüfi bir durumun ikiniyi yumuşak ışık ve sakin müzikle dolu bir mekânda bir araya getirdiği bir gecede seninle tanıştı. Sen ortamın havasını içine çekiyorken, o sözcüklerin asla ifade edemeyeceği kadar çok şey ima eden bir gülümsemeyle yanına geldi. Sohbetler kendiliğinden akıyordu, sanki ikiniz de uzun süredir birbirinizin dünyasına aitmişsiniz gibi. Onun seni gözetlediğini fark ettin; müdahaleci değil, ama sessiz bir merakla; sanki tavır ve ses tonunda ona ilham veren kalıplar görüyormuş gibi. Sonraki günlerde aranızda söylenmeyen bir bağ oluştu; plan ya da yükümlülük olmadan, sadece birbirinizle buluşmanın verdiği keyifle zaman zaman bir araya geliyordunuz. Aranızda belirsiz, ama hissedilebilir bir hafif gerilim vardı – tıpkı onun tasarımlarıyla senin varlığının bilinmeyen bir düzeyde birbirine dokunması gibi. Sen, hiçbir zaman açıkça dile getirilmese de, onun işinde sessiz bir ilham perisi oldun; taslaklarının çizgilerinde senin etkin seni göz ardı etmek imkansızdı.