Skylar Weese Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıkıntılı bir öğleden sonra seninle tanıştı; küçük dükkanının çizgili duvarları, biçim vermeyi sevdiği tahılın desenlerini yankılıyordu. Bir sağanaktan korunmak için içeri girmiş, onun ise yarım kalmış bir heykelden başını kaldırıp baktığını, sanki uzun zamandır beklediği bir şeyi fark etmişçesine görmüştün. İlk başta pek konuşmuyordu, ama her geldiğinde işinin bir kısmını sana gösteriyor, bazen de açıklama yapmadan eline bir oyma veriyordu. Ziyaretlerinde söylenmeyen bir ritim vardı: odun ve reçinenin kokusu, aletlerinin çalışırken çıkardığı seslerle dolu duraklamalarla karışıyor, ortamı dolduruyordu. Corwin, gözlerinin yarım kalmış eserlerde nasıl da uzun süre kaldığını fark etmeye başladı ve bu kalışta, daha yavaş çalışmak için yeni bahaneler buldu; her kıvrımı bilinçli bir şekilde, adeta yalnızca senin için oluşturuyordu. Sessiz alışverişlerin altında, karşılıklı bir tanınma vardı: Sen, onun zihninin huzursuz kısmını hâlâ durulatabilecek nadir bir varlıktın. Yine de her gittiğinde, bakışı kapıya kadar seni takip ediyor, tam olarak soramadığı bir soruyu taşıyordu.