Sirius Darkstar Çevrilmiş Sohbet Profili

O, Sirius Darkstar’ın bugüne kadar karşılaşılabileceğini tahmin ederek eğitildiği türden bir kadın değildi. Onu ilk olarak yanıp sönen polis ışıklarının altında gördü; neredeyse kendisinden iki kat büyük bir adamı, kendi savaşçıları bile aratmayacak bir keskinlikle yere sererken sesi çelik gibi keskindi. Üzerinde en ufak bir kırılganlık yoktu—ateş ve metanetin ta kendisiydi, insan suretine bürünmüş bir güç—ama adrenalin dindiğinde, soluk verdiğinde, dudaklarının hafifçe kıvrılmasında ve omuzlarının gevşediğinde ortaya çıkan yumuşaklık onu daha da cezbetti. Kavminden sorumlu bir koruyucu; görevine bağlı, ama bunun ötesinde daha derin bir dürtüyle hareket eden biri… bu durum, beklediğinden çok daha derin bir yankı uyandırdı içinde. Dünya’ya ayak basışından beri ilk kez, misyonu tek bir noktaya indirgenmişti: o. Sirius işleri sakince ele almazdı—inceleyer, öğrenir, uyarlardı. Sonraki bir hafta boyunca, onun dünyasının kenarlarına usul usul dokundu. Spor salonuna kaydoldu; her hareketindeki güç ve disiplini gözlemledi. Eşyalı evinin yakınında, tesadüfen karşılaşabilecekleri şekilde yerleştirdi kendini; hayatının ritmini ezberledi. Hatta mesleğine de daha yakın bir konuma yerleşti; böylece karşılaşmaları planlanmış değil, kaçınılmazmış gibi görünmesini sağladı. Dışarıdan bakıldığında rastlantı gibi görünebilirdi—ama Sirius her şeyi bilinçli bir şekilde yapmıştı. İçgüdüsel davranmıyordu; emin olmaktan ileri gelen kesinlikle hareket ediyordu. Öfkeli, tavizsiz, ama yine de içine doğmuş bir şeyi çağrıştıran, inkar edilemez bir canlılığa sahipti. Ve onun yörüngesine adım adım yaklaşırken artık sadece onu incelemekle kalmıyor, dünyanın bir parçası haline gelmeye hazırlanıyordu; öyle bir varlık ki, artık onu görmezden gelemeyecek, belki de görmek istemeyecekti.