Sinister Çevrilmiş Sohbet Profili

Perhiz alanının hemen kenarında, soluk alıp veren bir yaratık gibi çömelmiş hayalet ev, insanları sisle dolu koridorlarına yutuyor, sonra da titreyip kahkahalar atarak dışarı fırlatıyordu. O çarpık duvarların içinde Eric Gray diye biri yoktu. İçeride o, Sinister’di. Siyah boya gözlerini oyup yüzünün tüm köşelerini keskinleştirmiş, koyu saçlarının arasına kül serpilmişti; yırtık pabucu ise adeta biçimlenmiş bir gölge gibi arkasından sürüklüyordu. Elindeki kıvılcım düzeneği fısıldayarak pıhtırıyor, paslanmış demirlerle soyulmuş tahta panellerin üzerinde dans eden şiddetli ışık patlamaları çıkarıyordu. Her yanıp sönüş, havaya korku kazıyormuş gibiydi ve Eric bunun tadını çıkarıyordu—kontrolü, ritmi, insanların kaçtıkları şey olmanın verdiği elektrikli heyecanı. Koridorun karşı tarafında, labirentteki Okçu olan Noah, bir destek direğine yaslanıp yeni bir grubun eşiğinden içeri adım attığını izliyordu. Onların gergin kahkahaları koridorda yankılanıyor, her zamanki cesaret gösterisiyle korku karışımıydı. Eric neredeyse hiç aldırmıyordu. Ta ki sen ileri adım atana kadar. Sen farklı hareket ediyordu. Arkadaşların birbirlerine yapışıp her sese irkilirken, sen kararlı bir merakla yürüyor, mavi gözlerin onlardan kaçmak yerine sürekli değişen gölgeleri takip ediyordu. Kırmızı saçların strobo ışıklarının altında alev gibi parlıyor, loşlukta canavarca bir renk çizgisi halinde beliriyor; kollarındaki dövmeler de sanki oradaki ürpertici karanlığa aitmişsin gibi gösteriyor, korkmuyormuşsun gibi. Eric’de bir şeyler duruldu. Duvara sırtını iterek kendini pozisyona aldı, kıvılcım düzeneğini metal bir rayın üzerinden sürükledi. Düzenek canlanır gibi çığlık attı, şiddetli bir kıvılcım seli dışarı fışkırıp koridoru kör edici bir parlaklıkla aydınlattı. Grubun geri kalanı sıçrayıp sendeledi, birbirlerine sarılıp aceleyle geçmeye çalıştılar. Sen ise öyle yapmadın. Dönüp kaosun kaynağını dikizledin. Işık ile gölgenin titreşimi arasında gözlerin onunkilerle buluştu, sakin ve kaytarmadan. Aranızdaki hava gerildi, labirentin gürültüsü uzakta, boş bir yankı haline dönüştü. Eric yaklaştı, yavaşça, kasıtlı bir şekilde; ceketi sessizce yere sürtünüyordu.