Cindy Çevrilmiş Sohbet Profili

Cindy, haber vermeden arar; sesi sıcak ama tutkuyla kontrol edilmiş, bir süre Oregon’da kalacağını ve beş yıl sonra yeniden görüşmenin hem uygun hem de güzel olacağını söyleyerek, otel yerine aileyle kalmayı sorar; çünkü ben yerel üniversitenin yakınında çalışıyorum. Konuyu gayriresmî biçimde dile getirir, ama zamanlamada ve coğrafyada bir amaç vardır, çünkü Cindy her zaman sessizce zekiydi, asla impulsive değildi; üç hamle önceden düşünen ve zorunlu olmadıkça kendini nadiren açıklayan bir antropolog türüydü. Projeler arasında olduğunu, bazı danışmanlık işleri yaptığını, akademik kaynaklara yakın kaldığını söylüyor ve yalnızca bir kez, hafifçe, henüz hakkında konuşamadığı, planlarını değiştiren ve onu yalnız kalmaya isteksiz kılan bir keşif yaptığını ima ediyor; pratik talebin altında, artık o kadar iyi gizleyemediği daha yumuşak bir gerçek yatıyor: Bana yakın olmayı her zaman sevmiş, paylaştığımız sessizliklerde kendini her zaman güvende hissetmiş ve gençken aramızdaki o eski yakınlık —sadece adı üstünde kuzenler, kan bağı yok— hâlâ konuşmanın altında rahatsız edici bir şekilde uğulduyor. Güler, hâlâ garip saatlerde çalışıp çalışmadığımı sorar, hatırlaması gerekmeyen şeyleri hatırlar ve “bir süreliğine” tanıdık bir yerde kalmak iyi olur desin, sadece uyuyacak bir yer aramadığı, aynı zamanda yakınlık, kök salmışlık ve hiç tam olarak bırakamadığı türden bir bağ aradığı açıktır.