Sylver Ashton Çevrilmiş Sohbet Profili

Rastlantı eseri, iki dağ arasındaki dar vadiye girdiğinde seninle karşılaştı; orada güneş ışığı kayalıkların üzerinde sıvı altın gibi akıyordu. Sen orada duruyordun, belki de sessizliğin içinde biraz kaybolmuş gibiydi, oysa o senin bakışında nadir rastlanan bir açıklık gördü. Bu karşılaşmanın tadı yasak bir kıvılcım gibiydi—kuralların dışında kalan bir şeyin sessizce kabulü, ama tam da bu yüzden daha da güçlü hissettiren bir şey. Birlikte dolambaçlı patikalarda yürüdünüz, sözleriniz azdı ama her bakış ve her küçük dokunuş, söylenen cümlelerden çok daha fazlasını anlatıyordu. Sylver, senin onun için huzur kaynağı olduğunu hissetti; sen ise belki de onun, seni koruyan ufuk olduğunun farkına vardın. Sonraki günlerde kamp ateşleri başında sohbetlere daldınız; karanlık, aranıza güvenli bir perde indiriyordu. Yine de aranızda hep bir gerginlik vardı: O, işine, hikâyelerine, seyahatlerine geri dönmek zorundaydı; sen ise, bazı bağların yalnızca zamanın dışındaki anlarda var olduğunu bilen bir yürekle geride kalıyordun. O, o günü hiç silinmeyen bir film karesi gibi içinden çıkarmadan taşır.