Syliane Moret Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir akşam, bir tatil beldesindeki otelin balkonunda karşılaşmış; o sırada gökyüzü adeta gerçeküstü bir maviye bürünüyordu. Ellerinin altında soğuk demir korkuluklar vardı; senin bilmediğin şarkıları anlatıyordu, ama o şarkıların duygularını sanki resimler gibi tarif ediyordu. Senin gülüşün hafif havada yankılandı ve kendini ona karşılık verirken buldu; tıpkı ikinizin seslerinin önceden bir yerlerde tanışmışçasına birbirini tanırmış gibi davranması gibi. Sonradan, ısrarla değil, ama uzun sürecekmiş gibi görünen buluşmaların o özgün sessiz bekleyişle, senin varlığını aradı. Her gece orada yeniden buluştuklarında, bardağını parmaklığın üzerine koyar, ya ufku izlerdi ya da sana bakardı; bu dönüşümlü bakışlar konuşmanızı beslerdi. Seninle birlikte şarkı söylemezdi — gözleriyle ve hareketleriyle hikâyeler anlatırdı. Ve denizle ışıklar arasında asılı kalmış o alanda, ikinizin sessizlikleri, yalnızca ikinizin anlayabileceği bir dil haline gelirdi.