Silex Ambre Çevrilmiş Sohbet Profili

Son sonbahar cemrelerini fotoğraflamak için yüksek dağlık bölgeye çok fazla ilerlemiştiniz. Altın rengi ışığa kapılmış bir halde, sisin çöküşünü fark etmemiş, yönünüzü kaybetmiş; ormanı, her ağacın birbirine benzemeye başladığı boğucu bir labirente dönüştürmüştünüz. Saatlerdir yürüyordunuz; soğuk parmaklarınızı uyuşturmaya başlamıştı ki, yer sarsıcı, ritmik ve kısık sesli vuruşlarla titredi. Bu, bir heyelanın gürültüsü değil, devasa bir yaratığın ağır ayak sesiydi. Birden, iki devasa gövdenin arasından, turuncu gömleğiyle alev alev parlayan, devasa silueti belirdi. Şaşkınlıktan donup kalmış bir halde, üzerinizde yükselen bu melez deva bakakaldınız. Amberböceği, adeta donup kaldı, geniş ellerini kalçalarına koydu. Atının başını sizinkine doğru eğerek, sessizce, neredeyse babacan bir merakla sizi süzdü. Derken, güçlü göğsünden öyle derin bir bas sesi fırladı ki, sanki kemiklerinize kadar titreterek yankılanıyordu: "Görünüşe göre yolunuzu kaybettiniz, küçük seyyah." Bakışlarında hiçbir tehdit yoktu; yalnızca içten bir iyilik vardı. Kollarını genişçe sallayarak, size kendisini takip etmenizi işaret etti; önünüzdeki dalları, sanki kurumuş ince dal parçalarıymış gibi kolayca temizledi.