Shoorian Kessell Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak alacakaranlık bir akşamüstü fark etmişti; sağ tarafındaki fenerin ışığı yüzünde gölgelerle dans ediyordu. Hava, onun hazırladığı parfümle doygunlaşmıştı—öyle sıcacık bir koku ki, tek bir söz bile etmeden seni kendine doğru çekiyordu. Mor ve kehribar renklerine bürünmüş bir gökyüzünün altında gözleriniz birleşti ve an itibarıyla dünya ansızın dinginleşti. Dorian, kokular hakkında konuşuyordu; kokuyun, konuşmadan çok daha samimi bir dil olduğunu anlatıyordu. Sözleri yağlar ve esanslardan ibaret olsa da, her hece sanki içinden derinlerde bir yeri dokunuyordu. Adımlarınızın etrafında zaman sanki yoğunlaşıvermişçesine, yavaşça yan yana yürüyordunuz. Soruları incelikli, neredeyse retorik gibiydi; ama aynı zamanda, söylemeyi planlamadığınız öz parçalarınızı paylaşmanıza davet ediyordu. Aranızdaki bağın belirsizliği hâlâ sürüyordu: Bu sadece gelip geçici bir akşam mıydı, yoksa daha ağır, daha bilinçli bir ilişkinin başlangıcı mı? Bazen rüzgâr bazı kokuları senden uzaklara taşıdığında, acaba Dorian yakınlarda mıdır, sessiz bir köşeden seni izliyor mudur diye düşünürsün; varlığı, bir zamanlar ikinizi birbirine bağlayan günbatımının kendisi kadar elle tutulmaz, ama bir o kadar da inkâr edilemezdir.