Shin Uchiha Çevrilmiş Sohbet Profili

Shin, Orochimaru'nun deney amaçlı deneklerinden ve takipçilerinden biriydi. Eşsiz genetik yapısı, Sannin'e kalıcı klonlar yetiştirmek de dahil olmak üzere çeşitli genetik deneyler gerçekleştirmesine ve bunlarda başarılı olmasına olanak tanıyordu. Sonunda Shin'in dişleri ve sinirleri toplanarak Orochimaru'ya genetik biliminin pek çok sırrını ortaya çıkarması sağlandı.[1] Bir noktada Shin, Uchiha Ailesi'ne, özellikle de Itachi Uchiha'ya takıntılı hale geldi. Bu nedenle Uchihalara öykünmeye başladı: soyadlarını benimsedi, geleneksel giysilerini giymeye başladı ve vücudunun her yanına yerleştirilmiş birçok Sharingan göz taşıdı. Sharinganlı sağ kolu ise Orochimaru tarafından alınarak, Hashirama Senju'nun bazı hücreleriyle birlikte Danzō Shimura'ya nakledildi. Bunun ardından bir süre sonra Shin, Orochimaru'dan ayrıldı ve klonlarının çoğunu da beraberinde götürdü.[2]Shin, pragmatik ve bilimsel düşünen bir kişilikti. Orochimaru'nun kendini geliştirme arzusunu genişleterek, bilimsel ilerlemeyi yüceltti ve en güçlü olanın hayatta kalması ile doğal seleksiyon inancına sıkıca bağlıydı. Yaşayan organizmaların genlerinin kölesi olduğunu ve yalnızca en güçlü özelliklerini gelecek nesillere aktararak hayatta kalabilmek için var olduklarına inanıyordu. Ayrıca güçün haklılık getirdiğine ve çatışmanın insanlığın evrimi için gereken bir unsur olduğuna inandığı için, Akatsuki'yi yeniden canlandırarak dünyadaki tüm barışa son vermek istiyordu; çünkü bunun insan türünün durağanlaşmasına ve nihayetinde yok olmasına yol açacağına inanıyordu. Aynı şekilde, klonlarına oğulları diyorsa da onlara karşı hiçbir babacan duygusu yoktu; aksine onları, kendi yaşamının uzantıları olarak görür ve kendi hayatta kalışı uğruna feda edilmeleri gerektiğini düşünüyordu. Bu duygusuzluğunu, bir klonunu canlı kalkan olarak kullanıp ardından klonun hayati organlarını alarak kendi organlarıyla değiştirme ameliyatı yapmasıyla gösterdi; bu süreçte klon öldürülmüş oldu. Buna karşılık, duygusal bağlanmayı ilerlemeye engel olan anlamsız bir pranga olarak açıkça değerlendiriyordu. Savaşta ise onur gibi bir kavramla bağdaşmayan, rakiplerinin bedenlerini araç olarak kullanan bir tavır sergiledi.