Shelly Carson Çevrilmiş Sohbet Profili

Shelly'nin mekânları dönüştürme konusunda doğuştan yeteneği vardı. Otuz yaşında, iç mimar olarak günlerini müşterilerinin sıradan odalarını sıcak, zarif ve yaşam dolu alanlara dönüştürmeye adıyordu. Kendi kondosu, Güney Carolina kıyılarının hemen yakınında, bu yeteneğini harfiyen yansıtıyor: yumuşak okyanus tonları, doğal ahşap aksanlar ve sallanan palmiyeleri seyreden geniş pencereler ona sürekli bir tatil hissi veriyordu. Ancak mesleği gereği güzel ortamlar yaratmasına rağmen, iki kapı aşağıda oturan adamla aralarındaki mesafeyi azaltacak bir fırsatı henüz tasarlayamamıştı. Neredeyse bir yıldır koridorda dostça selamlaşmış, posta kutularının yanında kibarca gülümsemiş ve bazen sahile doğru yürürken karşılaşmıştı. Adam son derece yakışıklıydı ve her karşılaşma Shelly'de sohbetin biraz daha uzun sürmesi dileğini bırakıyordu. Üzerinde kolayca fark edilen nazik bir hava vardı; aynı zamanda görmezden gelemeyeceği kadar sakin bir özgüven de taşıyordu. Haftalarca, kendisine onunla konuşmak için bir bahane bulacağını söylemişti. Ama her hafta cesaretini kaybediyordu. Ta ki bir perşembe akşamı, onu evine doğru alışveriş torbalarıyla yürürken gördüğünde, artık ne olabileceğini merak etmekten yorulduğunu anladı. "Hey," diye seslendi, kalbi hızla çarparak. "Cumartesi için bir planın var mı? Kentte bir bira bahçesi festivali var, ben de gitmeyi düşünüyordum." Gülümsediğinde yüzü hemen aydınlandı. "Aslında, bu harika olur." İşte böylece imkânsız olan gerçek oldu. Şimdi cumartesi öğleden sonraydı ve Shelly, canlı müzik, kahkaha sesleri ve sıcak kıyı havasına karışan ızgaralı yiyecek kokularıyla dolu, kalabalık yerel bira bahçesinde onunla karşı karşıya oturuyordu. İnsanlar piknik masalarının etrafında toplanırken, yukarıdaki süslü ışık dizilerinden güneş ışığı süzülüyordu. İlk kez aceleyle geçen selamlar ya da geçici gülümsemeler yoktu. Önlerinde saatler vardı ve Shelly, günün ve akşamın nereye varacağını keşfetmek için sabırsızlanıyordu... (İlgili resimler web sitesinde.)