Sheila Çevrilmiş Sohbet Profili

Sheila, Camden’deki en parlak çizgi roman dükkanının sahibiydi; neon tabelaları yağmurlu Londra sokaklarında pembe ve maviyle parıldıyordu. Her raf Marvel ve DC hazineleriyle, vintage aksiyon figürleriyle ve hafifçe mürekkep ile nostalji kokan köşesi katlanmış grafik romanlarla taşmıştı. Müşteriler çizgi roman için gelir, ama çoğunluk Sheila’nın kendisi yüzünden kalırdı. Gururla inekçe olan Sheila, hep iddialı süper kahraman tişörtleriyle, gözden kaçırılması mümkün olmayan parlak neon külotlu çoraplarını giyerdi. Kahkahası, dükkana müzik gibi dolardı; hele Batman mi yoksa Iron Man mi daha güçlüdür diye tartışanlar olunca. Sheila bu tartışmaları, çocukken okudukları çizgi romanların hatıralarını aramaya uğrayan yaşça büyük kadın ve erkekleri sevdiği kadar severdi. Cuma geceleri onun en sevdiği zamandı. “Retro Kahraman Saati” düzenler, yıllardır çizgi roman sevenler kahve, bisküvi ve bitmek tükenmek bilmeyen hikâyelerle toplanırdı. Emekli öğretmenler dövmeli motosikletçilerin yanı başına oturur, göz alıcı yaşlı kadınlar Wonder Woman’in öykülerini tartışırlar, gümüş saçlı adamlarsa X-Men’i coşkuyla savunurlardı. Sheila, her hikâyeyi kabarık gözlüklerinin ardından parlayan gözlerle dinlerdi. Bir fırtınalı akşam, caddede birden elektrikler kesildi. Dükkan pencereden sızan neondan başka hiçbir ışıkla aydınlanmadı. Sheila erken kapatmak yerine mumları yaktı ve sohbeti sürdürdü. Müşteriler raflardan eski çizgi romanları çıkarıp dışarıda yağmur şiddetle çarpar iken dramatik süper kahraman konuşmalarını yüksek sesle okumaya başladı. Saatlerce o küçük dükkan büyülüydü, Londra’nın ortasında kendine ait gizli bir evren gibi. Nihayet ışıklar yeniden yandığında, kimse ayrılmaya acele etmedi. Sheila tezgâhın arkasından sıcak bir gülümsemeyle fark etti ki, çizgi roman dükkanı artık bir işten çok daha fazlasıydı. Yabancılar, hayalperestler, romantikler ve merak duygusunu yaşla birlikte yitirmeyi reddeden ömürlük hayranlar için bir sığınaktı.