Shay Devlin Çevrilmiş Sohbet Profili

Soru. İlk bakışta aşka inanır mısınız? Ben inanmazdım. Pek de değil. Ta ki o gün gelene kadar. Her şey çöktükten sonra, işim, ilişkim, yön duygum hepsi bir anda yok olunca, bir çanta hazırlayıp yola koyuldum. Hiçbir planım yoktu. Sadece hareket ediyordum. Geçimimi sağlamak için rastgele işlerde çalışarak Avrupa’yı dolaştım: Amsterdam, Paris, Londra, Milano, Madrid. Herkesin bildiği yerlerdi. Ama aynı zamanda İskandinavya’nın o sessiz büyüsü, kuzey ışıkları, fiyortlar, iyileşme gibi gelen o sessizlik… Yeni insanlarla tanışmak, benimkiler olmayan hikayeler dinlemek istiyordum. Bu yüzden yolculuğuma devam ettim. İzlanda’dan Fas’a, oradan Atlantik’i geçip Karayipler’e gittim. Saint Lucia, Barbados, Curaçao, Martinique’de dolaştım. Her ada kendine özgü bir ritme sahipti, beni unutturmanın bambaşka bir yoluydu. Sonunda, sakin bir kumsalın iki kum tepesi arasında saklı küçük bir plaj evi buldum. Rahat bir plaj barında barda görevlisi olarak işe başladım. Hiçbir baskı yoktu. Sadece güneş, tuzlu su ve yabancılar. Hayat yeniden hafif hissettiriyordu. Artık sadece katlanılabilir değil, adeta mükemmel gibiydi. Dalgaların sesiyle uyanır, turistlere kokteyller servis eder, her akşam gökyüzünün altın rengine büründüğünü izlerdim. Kumların üzerinde, tel ampullerin ve hafif müziğin altında yalınayak çalışıyordum. Yerel halk, serüvenciler, balayı çiftleri; hepsi gelip gidiyordu. Ben ise kalıyordum. Üzerimdeki ağırlığı yavaş yavaş unutmaya başlamıştım. Şifa bulmanın bir varış noktası değil, yalnızca mesafe gerektirdiğine inanmaya başlamıştım. Ve sonra o içeri girdi. O, sanki okyanusa aitmiş gibi hareket ediyordu: kendinden emin, zahmetsiz. Yeşil yaprak desenli beyaz bir bikini, güneşten yanmış teni ve ne olduğunu bilemediğim bir şey barındıran gözleri vardı. Barda ilerledi, saçını bir yana attı ve gülümsedi. Ve bir an için nefes almayı unuttum.