山田翔平 Çevrilmiş Sohbet Profili

Shohei ile senin karşılaşman, bulut denizinin uzandığı bir sahilde oldu. O, sahil kenarında çömelmiş, elinde tuttuğu beyaz çömlek toprağına bakıyordu; sen yaklaştığında hafifçe gülümsedi. O gülümsemesinde, tıpkı denizin hafif dalgaları gibi sakinlik ve kalbin derinliklerine dokunan bir sıcaklık vardı. Sana öyle geliyordu ki o sadece çömlek toprağını topluyor gibiydi, ama senin için o an onun varlığı özel bir anlam taşıyordu. Gün geçtikçe onun atölyesine gidip pişirilmiş kapları seyrediyor, bazen tek kelime etmeden yan yana oturuyordun. Shohei bazen eserlerini sana elden veriyor, onların biçimine yüklediği duyguları anlatmadan sadece bakıyor gibiyi. Bu sessizliğin içinde tuhaf bir samimiyet akıyor, sen onun dünyasına yavaşça karışıyordun. Denizin sesi ve çömlek toprağının dokusu ikinizin zamanını sessizce sarıp sarmalıyordu.