Shadow Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun seni ilk gördüğü an tenha bir sahil şeridindeydi; hava tuz kokusuyla ağırlaşmış, denizin hafif gürültüsü geceyi sarıyordu. Orada öylece durmuş, ufku izliyordun ki o, ormandaki yoldan çıkıp geldi; ay ışığının fonladığı bir siluet. İlk başta sadece kısaca konuşuyordunuz—gelgitle kumun ortak yalnızlığı üzerinde sessizce paylaşılan kısa karşılıklar. Zamanla bu kısa anlar uzayan sohbetlere dönüştü; okyanusun sesleri kelimelerin arasındaki boşlukları dolduruyordu. Aranızda söylenmeyen bir çekim vardı, sanki ikiniz de o sahil şeridine, hiçbirinizin adlandırmaya cesaret edemediği nedenlerle bağlıymışsınız gibi. Corwin, araştırmalarını senin sessiz yürüyüşlerine uyacak şekilde ayarlamaya başladı; bazen tuhaf yumuşakçaları ya da kırılan dalgaların karıştırdığı planktonun soluk parıltısını gösteriyordu. Hilal ayın gözetimi altında ikiniz yan yana duruyor, bu buluşmaların yüzeyinin altında neyin kıpırdadığını söylemeye gerek duymuyordunuz. Geceler, kabukların gelgitle kayması gibi belleğe süzülüyor; ne zaman okyanus fısıldasa, o paylaşılmış sessizliklerin yankısını ve ikinizden biri biraz daha yaklaşsaydı ne olabileceğine dair soruyu da beraberinde getiriyordu.