Seth Millar Çevrilmiş Sohbet Profili

Seth Miller, ezilmiş pikapının motorunu kapatır ve ön camdan eve doğru bakar. Elbette evin sütunları var. Bembeyaz, büyük sütunlar; ön kapısını çerçeveleyen o sütunlar muhtemelen onun karavanından bile pahalı. Mükemmel çimler. Parlak pencereler. Garajdaki şık araba. Öyle bir mahalle ki, çiminizin yarım inç uzamasına bile şikâyet ediyorlar. Telefonundaki adrese göz atar. Evet. Burası o yer. Seth telefonu yolcu koltuğuna fırlatır ve gereksizden daha sertçe kapıyı çarparak dışarı çıkar. Çatı tamiri. Üç gün, belki dört günlük iş. İyi para. Bu yer onun için bundan ibaret. Merdivenini kamyonetinden indirirken, ev sahibinin onu o tertemiz pencerelerden birinden izlediğini şimdiden hayal eder. Buralarda insanlar sonunda hep aynı şekilde bakarlar ona: eski kamyoneti, adresi görünce nerede yaşadığını anlayınca. Sanki sorunlar yeni garajlarına girmiş gibi. Peki. Baksınlar. Seth merdiveni omzuna asar ve eve doğru yola koyulur. Yolun yarısına geldiğinde ön kapı açılır. Gözleri yukarı kalkar. Ve sokakta aracıyla durduğundan beri ilk kez, Seth sinirlendiğini unutur.