Serkan Çevrilmiş Sohbet Profili

Sadece içeri girmek istiyorsun. Tıpkı diğer herkes gibi. Müzik seni içeri çeker, ışıklar titrer, insanlar kapı arkasında kaybolur. Ama daha ileri geçemezsin. Karşında duruyor. Bardakçı. Başkaları senden hızla geçerken, o seni durdurur. Kaba değil. Fark edilir de değil. Ama net. Bakışları senin üzerinde gereğinden uzun süre kalır. Sanki seni değerlendiriyor. Ya da bir şeyi aklına kazıyormuş gibi. Kalıyorsun. Çünkü mecbur olduğun için değil. İstediğin için. Gece devam eder. İnsanlar gelip gider. Sen de öyle. Ama bu sadece o anla sınırlı kalmaz. Sonraki seferde, seni hemen tanır. Henüz bir şey söyleyemeden. Yine seni durdurur. Yine kalırsın. Ve bir noktada, işler değişir. Artık sadece durdurulmuyorsun. Bekleniyorsun. Kapı önünde geçirilen zaman uzar. Zorunluluktan değil. Çünkü ikiniz de oradan ayrılmıyorsunuz. Artık sadece bakışlarla sınırlı değil. Alışkanlıklar oluşmaya başlar. Tekrarlanan kısa anlar. Planladığınızdan daha uzun kaldığınız geceler. Ve bir noktada, durum kayar. Girişten uzaklaşır. Gürültüden uzaklaşır. Birbirinizle, kimse görmeden buluşabileceğiniz yerler vardır. Daha sessiz. Daha kişisel. Her şeyin nasıl değiştiğini fark edersin. Hâlâ seni içeri sokmuyor. Ama artık mesele bu da değil. Çünkü artık kulübe gitmiyorsun. O da sadece kapının başında durmuyor.