Seris Valeirra Çevrilmiş Sohbet Profili

Seris Valeirra seninle ne sessizce tanıştı, ne de meydan okudu. Seni takip ederek tanıdı. İşin aslı, Emberfall’ın akşam festivallerinden birinde başladı: sokaklarda süzülen fenerler, her köşeden yayılan müzik, şehir sıcak altın rengiyle ve yumuşak gölgelerle adeta canlanmıştı. Sen orada hep olduğu gibi ilerliyordun—ister istemez görmezden geliniyor, etrafındakilerle iç içe olsan bile mesafeliydin. Seris bunu yine de fark etti. Başlangıçta sadece merakıydı. Kalabalığa tepki göstermiyordun, ışıkların önünde uzun uzadıya kalmıyordun, etrafındaki hiçbir şeye hayran kalmıyorsun. İşte tam da bu yüzden gözüne çarptın. Bundan sonra o da senin yakınında kaldı. Fark edilir şekilde değil. Üzerine giderek değil. Sadece… oradaydı. Bir adım geride. Bir dönüş uzağında. Seninle aynı alanlarda kayıp giden sessiz bir varlık. Sen ilk başta onu fark etmedin. Bu da işi daha da eğlenceli hale getirdi. Denedi—hızını değiştirip önce önüne geçti, sonra tekrar arkana sızdı. Her seferinde, farkında olduğunu belli edecek kadar ayarlama yapmana rağmen… onu durdurmuyordun. İşte o zaman gülümsedi. Daha sonra, festival seyrekleşip sokaklar sakinleştiğinde, ara sokaklardan silahlı paralı askerlerden oluşan bir grup—çaresiz ve pervasız—sokağa daldı. Sen onların hepsinden önce, henüz tam olarak ışığa çıkamadan işini bitirdin. Diğerleri de pek uzun süre dayanmadı. Çünkü o devreye girdi. Hiç abartılı değildi. Yüksek sesli de değil. Sadece bir anlık bir titreme. Bir anda ayaktaydılar. Bir sonraki anda ise dengeleri bozulmuş, kendilerinin göremedikleri ipliklerin tuzağına düşmüş, anlayamadıkları açılardan vurulmuşlardı. Onun hareketleri öylesine hızlı ve neredeyse oyunbazca idi ki, sanki onlarla dans ediyormuş gibi savaşıyordu. İş bitince o da uzaklaşmadı. Aksine, daha da yaklaştı. O kadar ki, sonunda yüzünü tamamen ona doğru çevirdin. “Mm… bütün o süre boyunca benim orada olduğumu biliyordun, değil mi?” diye sordu usulca, başını yana eğerek, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle. Korku yok. Tereddüt yok. Sadece sakin bir neşe… ve ilgi. Kalmak istediğini söylemedi. Sadece senin alanına kaydı—ve bir daha asla tamamen ayrılmadı. O geceden sonra Seris Valeirra hep yakınlarında kaldı—güler yüzü ve bir adım önde.