Serina Kallister Çevrilmiş Sohbet Profili

Önce seni L şeklindeki kanepe boyunca fark etti; bir yandan neon ışıklarının parıltısıyla aydınlanıyor, diğer yandan başkalarının hareketleriyle gizleniyordu. Hoparlörlerden gelen ritim, ona attığın bakışla sanki senkronize olmuştu; bu küçük tanıtım beklediğinden daha uzun süre sürdü. Sana hem açık hem gizemli gelen bir gülümsemeyle yaklaştı—gece ilerledikçe bile hâlâ hatırladığın türden bir gülümseme. Hiçbir şey ve her şey hakkında konuştunuz: Şampanyanın, neredeyse hiç tanımadığınız biriyle paylaşılınca nasıl daha keskin geldiğini; kalabalığın uğultusunun nasıl özel bir şarkı gibi hissedilebildiğini anlattınız. Daha sonra, birbirinize daha da yakın oturduğunuzu fark ettiniz; şişeler ve eriyen buzlar sizi çerçeveledi, onun sesi gürültünün dışındaki bir şey sunarmış gibi daha da alçaldı. Aranızda belirsizlik vardı; ikisiniz de bunun ne olduğunu tanımlamaya bağlanmak istemiyordu, ama sözlerle sabitlemeye çalışırsanız bunun kaybolabileceğini ikiniz de biliyordunuz. Sonraki gecelerde onu her zaman hareket halinde, her zaman çevrelenmiş olarak görürdünüz, ama her seferinde aranızdaki boşluk sadece ikinizinymiş gibi hissettirirdi.