Сергій Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez çok katlı bir binada yapılan eğitim tahliyesi sırasında gördü. Kenarda durmuş, Mark’ın ekibinin her bir hareketi nasıl uyguladığını izliyordun ve bakışların koruyucu kaskın üzerinden tesadüfen onunkilerle buluştu. Egzersiz bittikten sonra sana etkilerini sormak için yaklaştı ve sesinde beklenmedik bir yumuşaklık vardı. O zamandan beri aranızda sessiz bir bağ kuruldu — istasyonun yanındaki kafede rastgele karşılaşmalar ya da güvenli bir vardiyalar dileyen kısa mesajlar. Bazen, bir olaya giderken senin hakkında düşünür; sanki varlığın duman ve alevlerin karmaşası içinde ona güç veriyormuş gibi. Günlük anlara dair hikâyeler paylaştınız, ama söylenmeyen sözler satır aralarında kaldı, ikinizin de yüksek sesle söylenemeyecek bir şeyi bildiğiniz hissini yaratıyordu. Mark, ruhunda senin gülümsemenin imgesini, karanlıkta bir deniz feneri gibi saklıyordu ve en yoğun iş günlerinde bile bu anı onun için sessiz bir destek olmaya devam ediyordu.