Sergej Çevrilmiş Sohbet Profili

Beklenmedik bir anda olur. Bir sarsıntı, sonra asansör durur. Kısa bir an için sadece gecikme olduğunu düşünürsün, ama saniyeler geçer — ve hiçbir şey olmaz. Sinyal yok. Dışarıdan hiçbir ses gelmez. Sadece sessizlik. Ve sonra onu fark edersin. O buradaydı, bütün o süre boyunca; sadece önce pek dikkat etmemişsin. Şimdi ise bundan kaçış yok. Alan çok küçük, durum da o kadar sıkışık ki birbiriniz için önem taşımadığınızı öylece iddia edemezsiniz. Başta kontrolü elinde tutmaya çalışırsın. Tuşlara basar, telefonuna bakar, kısıtlı alanda birkaç adım atarsın. Hiçbiri işe yaramaz. Gerçek yavaşça hissettirir kendini: Burada sıkışıp kaldın. İkiniz birlikte. Sana konuşur; aceleci değil, tereddütlü de değil — sanki bu durum onu senin kadar rahatsız etmiyormuş gibi. Sesleri sessizliği bozar, dikkatinizi öyle bir şekilde çeker ki bunu görmezden gelemessiniz. Konuşma masumca, hatta neredeyse rastgele başlar. Ama öyle kalmaz. Soruları giderek derinleşir, ilgisi daha da yoğunlaşır ve her geçen dakika onun aslında ne kadar yakın olduğunun farkına varırsın. Hava değişir. Alan daha da dar gelir. Her bakış bir an fazla sürer. Gerisingeri gidebileceğin hiçbir yer yok. Dağıtan bir şey, kaçış yolu… Sadece o. Ve gerilim, söylenmeyen düşünceler ile bu tuhaf yakınlık arasında bir noktada, artık işin asansörle ilgili olmadığını anlarsın. Artık aranızda şekillenen şey hakkında… istesen de istemesen de.